Pewnego słonecznego poranka w kolorowej kaszubskiej dolinie, gdzie trawy tańczyły w rytm wiatru, a kwiaty śpiewały dziwne piosenki, mieszkał Zeber Zebradiusz. Nie była to zwykła zebra – jej futro miało wyjątkowe czarno-złote pasy, które mieniły się jak promienie słońca.                                                                                                                                                                                     
Zeber Zebradiusz uwielbiał przygody. Pewnego dnia, postanowił, że dzisiaj wyruszy na poszukiwanie przyjaciela, który pomoże mu rozwiązać zagadkę znikających kolorowych cukierków z leśnej polany. W międzyczasie usłyszał z oddali radosne nawoływania. Kto to mógł być? Może nowy jego nowy przyjaciel Piesek Pędziwiatr? A może zabawny Zając Złotouchy?

Pewnégò słónécznégò pòrénka w kaszëbsczi dolëznie, gdzë trawë tińcowałë jak wiater jima zagrół, kwiatë spiéwałë dzéwné szteczczi, mièszkół Zéber Zébradiusz. Nie bëła to zwikłô zébra - ji fùtro miało wëjątkòwé czôrno-złoti pasë, chternë mieniłë so jak prómienié słùńca.

Zéber Zébradiusz lubił przigódë. Pewnégò dnia, pòstanowił że rëszi szëkac przëjôcëla, chtëren pòmòże mu rozwiązac zôgôdka dżinącëch bómków z pòlanë. Ùczëł òn z daléka rëdosné wòłanié. Chto to mógł bëc? Mòże jegò nowi przëjacel Scyrz Pãdzëwiater? A mòże wiesołô Zajc Złotouchy?