O odczarowywaniu teatru, budowaniu więzi między pokoleniami i roli sztuki, która zamiast oceniać, zaprasza do wspólnego doświadczania

Kultura bywa kojarzona z dystansem i sztywnym ubiorem, jednak nowoczesne instytucje stawiają na inkluzywność i emocjonalny autentyzm. To właśnie tam, gdzie zacierają się granice między widzem a twórcą, rodzi się przestrzeń do prawdziwego dialogu i zrozumienia współczesności.

Z tej rozmowy dowiesz się:

• Dlaczego warto przełamać lęk przed „teatralną etykietą”? – O budowaniu atmosfery swobody, która pozwala na szczery odbiór sztuki bez poczucia skrępowania.
• Jak jazz i literatura mogą łączyć pokolenia? – O fenomenie wspólnego spędzania czasu przez dwudziestolatków i seniorów na parkiecie oraz w klubach dyskusyjnych.
• Czego młodzi ludzie szukają w warsztatach artystycznych? – O przejściu od biernej konsumpcji treści do aktywnego współtworzenia filmów i fotografii.
• Na czym polega eksperymentowanie ze sztuką? – O odwadze wprowadzania performansu na sceny kojarzone z komedią i o tym, jak trudne tematy potrafią „chwycić za gardło”.
• W jaki sposób miasto staje się inspiracją dla spektakli? – O przekazywaniu tożsamości lokalnej poprzez opowieści, które bawią i uczą zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Wspólne przeżywanie emocji w teatrze czy na koncercie staje się fundamentem nowoczesnej wspólnoty miejskiej.

Audycja: Rozmowa Na Widnikù Kaszëbë
Rozmawiali: M. Józefowicz, K. Janczewska
Emisja: 29.04.2026